Y!360-4

امروزه لغاتی مانند" فاشیست" اگر بر پیشانی کسی نقش بندد به هیچ وجه حامل معنا یا بیانگر طرز خاصی از تفکر - آن به اصطلاح فاشیسم نیست
بلکه این گونه لغات صرفا به صورت اهانتی در آمده که بدون هیچ دلیلی و تنها به خاطر آنکه نمتوانیم با فرد مقابلمان کنار آییم و از طرف دیگر از لحاظ استحکام استدلال یا قدرت پشتوانه خود را در جای پائین تری میبینیم-یا به بیان بهتر نسبت به او احساس خطر میکنیم- آن را به هویت وی الصاق میکنیم
در واقع "فاشیست" و "نازیست" و" توتالیتر" به جای بیان کردن معانی ایدئولوژیکی خود از لحاظ معنایی در ردیف " پدرسگ" و "مادرقحبه" و امثال آنها قرار میگیرد
پس معلوم میشود که با شکست استدلالی میتوان کنار آمد-همانگونه که کمونیست ها و مارکسیست ها کنار آمده اند و با بازنگری اساسی در عقاید در کمال تعجب اسم مارکسیست یا کمونیست را از خود نزدودند- اما با شکست نظامی نه
؛ بنابراین فاشیسم و نازیسم پس از جنگ چاره ای نیافت جز آنکه در مکاتب پیروز ذوب شود و در پس چهره های بدلی و بدون نام ادامه حیات دهد
کلمه "فاشیسم" هم بار معنایی خود را از دست داده و به همان ترتیب به عنوان اصطلاحی برای بیان هر آنچه با ایدئولوژی حاکم جهانی مخالف است ، برای بیان " تهدید" و به طور خودمانی همان" مادرقحبگی" به کار میرود
آن هم تنها بدین خاطر که ایدئولوژی هایی از این دست در برابر دموکراسی، لیبرالیسم و سوسیالیسم و غیره در نبردی نظامی- و نه عقیدتی یا منطقی- شکست خورده اند
فاشیسم نمرد و از نظر منطقی طرد نشد و اشمئزازی بر نینگیخت
اشمئزاز ما از فحش"فاشیست" است نه از معنای آن
ایدئولوژی فاشیسم هیچگاه شکست نخورد ، فاشیست ها شکست خوردند و به همین سبب است که فاشیسم دیگر معنایی ندارد