تاملات در چهار موومان

/بازنگری شد و یک پریلود بر آن اضافه گشت/

.پریلود

هرگونه تلاش برای نفی وجود عمل اخلاقی از آنجا که خود فی نفسه کوششی در جستجوی حقیقت و بنابراین عملی اخلاقی است؛ مستلزم تناقض است

---

.i

نه تنها انقلاب ایران پیش و بیش از اسلامی بودن، توده ای بود

بلکه حکومت جمهوری اسلامی نیز از بسیاری جهات به یوتوپیایی که از آن به دیکتاتوری پرولتاریا تعبیر میشود نزدیک شده است

کلا میشود به عنوان تفریح و صرفا برای تفنن تشابهات بارزی بین اسلام و مارکسیسم یافت و با پی بردن به نزدیکی غیرقابل باور این دو دشمن قسم خورده از خنده روده بر شد

---

.ii

آزادی بیان حق نیست، امتیازی اکتسابی است

تنها آن کسی اجازه دارد چیزی را بیان کند که برای فهم آن چیز کوشش ذهنی کرده باشد

در غیر این صورت آزادی بیان به عنوان یک حق انسان را بسیار شبیه سگ هاری میکند که با دهانی کف کرده مشغول پارس کردن است

---

.iii

خدا مصلحت آمیز ترین دروغی بود که بشریت برای رهایی از چنگال توده ها به خود گفت

---

.iv

اگر آن تعریف از بربریت و تمدن به درستی فهم شود، درک این نکته مشکل نخواهد بود که اساسا امروزه چیزی به عنوان تمدن وجود ندارد

تنها تقارن بربریتی مدرن است با دستاورد های تمدن قدیم و پیشرفت تکنولوژی-به مثابه ابزار، نه دانش

پیشرفت فن و ابزار تخصصی، خصیصه ی بربرهاست

تمدن نه تکنولوژی، که دانش میزاید

از همین رو بربرها پیشرفت های خود در زمینه ی تکنولوژی را تنها بعد از تسلط بر قومی متمدن انجام میدهند

چون اگر چه توانایی لازم را دارند اما دانش لازم برای ساخت ابزار را تنها از اقوام متمدن کسب میکنند

امروزه هم توده ها به عنوان بربرهای نوین بر دستاوردهای فکری و اندیشه ای اقوام متمدن تاریخی چنبره زده و مدام در حال مصرف کردن انگلی این دانش ها و تبدیل آنها به تکنولوژی و علوم تجربی اند

و این وضعیت تا پایان آن دستاوردها ادامه خواهد داشت

و پس از آن زمان تنها رکود است و رکود