تراوشات بافر شده بخش یکم

مشکلی هست و آن اینکه اندیشه به کلی از حوزه عمل پرت افتاده

به کالای لوکسی تبدیل شده در کتابخانه ها و کافی شاپ ها-البته کافی شاپ را به محفلی از چند دوست و رفیق ترجیحا همجنس اطلاق میکنم به همراه چای و سیگار و اگر هم مقدور بود قهوه وگرنه در کدام کافی شاپ این مملکت اندیشه ای جز تجاوز به جنس مخالف جریان دارد؟-

کالای لوکسی آنقدر طریف و شکننده که از ترس آنکه مبادا ترک بردارد یا از قیمت بیفتد نمیگذاریم که قدم به جهان حقیقی بگذارد

یک مثال میتواند این باشد

هر انسان عاقل و بالغی به خوبی از خطر سپردن سرنوشت جامعه به دست جاهلان و ابلهان و بی سوادان آگاه است. این موضوع آنقدر بدیهی است که حتی حرفی هم از آن به میان نمیاوریم. اساسا یک پیش فرض کم اهمیت در تفکر سیاسی است

با این حال و در کمال تعجب-یا شاید هم تاسف- یک از اساسی ترین ویژگی های یک جامعه حقیقتا مدرن! و فهمیده !! حق رای برای هر ابلهی است که به سن قانونی رسیده باشد. یعنی یک استاد دانشگاه، یک اندیشمند، یک دانشجو و یا یک سیاستمدار همانقدر در تعیین دولت و حکومت اختیار دارد که یک کارگر ساده روستایی

و با در نظر گرفتن اینکه همواره اکثریت از آن جماعت بی سواد و عامی است تنها یک خوش شانسی بزرگ میتواند این گونه جوامع را از سقوط حتمی نجات دهد

و باز جالب است که بشریت نتیج فاجعه بار این رویه را بارها و بارها دیده اما به جای تمهیدی اساسی در این باره که نخستین گام آن میتواند سلب حق رای از بی سوادان باشد-دقت کنید: نخستین گام و نه تنها -

باز به حوزه ی تفکر نظری برگشته و در باب پوپولیسم و تاثیر منفی تبلیغات و کنترل افکار و شستشوی مغزی و چه و چه داد سخن داده

خوب عزیزان من! بهترین راه برای مقابله با این پوپولیست های از خدا بی خبر؛ خنثی کردن همان پوپول های از همه جا بی خبر در صحنه ی سیاسی است

. این فقط یک مثال بود

دیوار بین فکر و عمل را بردارید عالمان کوچولو