آن روزی که ابراهیم، مذهب یکتاپرستی نوینش را با اخلاقیات پیوند داد تا با وسوسه ساختن توده ها از طریق زرق و برق های اعجاب انگیز، وعده های سعادت بیشمار و ترس از کیفرِ مذهب آنها را به در پیش گرفتن زندگی اخلاقی وادارد و اخلاق را همگانی کند شاید هیچگاه این نکته را پیش بینی نمیکرد که گله ضد اخلاق و پست فطرت انسانی برای شکستن حصارهای اخلاق و رسیدن به آزادی نفرت انگیز مشمئز کننده شان ، نه فقط پادشاه ، که اگر لازم شود خدا را هم میکشند

و بدین سان اخلاقی که با سپر خداوند-عظیم ترین قدرتی که ممکن بود به مغز یک انسان بیاید، به توده ها عرضه شده بود زیر جسد خدا، له شد

آه ابراهیم. کاش هیچگاه اخلاق نازنین و ارزشمند را از مخفیگاه امنی که در نزد اقلیت داشت بیرون نمی آوردی

نشان دادن گوهری یکتا و درخشنده به دله دزدان بیابانگرد به قصد برانگیزاندن احساسات لطیف انسانی در آنها حماقت محض است

و تو بزرگترین احمق تاریخ بودی